Героин Афган Дмитров

Давным-давно, в те времена, когда я еще только начинала свое дерьмовое путешествие по краю бездны, я познакомилась с гертрудой. Знаете, это не просто наркотик, это настоящая чертовщина, которая берет тебя в свои объятия и превращает в раба своего воздействия. Но я тогда была безмозглой и не понимала, во что попала.

Не могу не упомянуть про моего минера, который делал закладки для меня. Этот мутный тип был постоянным спутником моего пути в ад. Он всегда был в теме, знал где что есть и как закидывать. Недаром его и звали Минером – он был золотым шахтером в нашем бездонном шахтёрском городе.

Знаете, когда ты стимульнутый, тебе все равно на всё вокруг. Ты не видишь границ, исчезает пространство и время. Ты просто там, в моменте, там, где тебе хорошо, где тебя понимают и принимают. Вот так я и оказалась на танцполе. Казалось бы, всего-то пара закладок, а я уже зажигаю в полной пьянке.

Марцефаль – это еще одна дрянь, которую мы закинули в себя. Эфедрон, или как его еще называют среди псов, давал нам энергии и драйва. После него я была готова ломиться головой в колеса, без остановки. Кобылу на скаку закинули, и ехали, ехали, ехали...

Но самое страшное во всем этом дерьме – это то, что мы думаем, что мы короли. Короли темных улиц, танцполов и подпольных клубов. Но на самом деле мы просто сломанные куклы, которых вмазали в зад. Мы не осознаем, что у нас в руках палка динамита, готовая взорваться в любой момент и унести нас всех прочь.

И вот однажды, на пике своей "величины", я собралась покинуть эту проклятую сцену. Я устала быть марионеткой в руках своих зависимостей. Я стала в туалете перед зеркалом и увидела то, что раньше не замечала – сломанную девочку, готовую разлететься на куски. И я решила, что пора вырваться из этого кошмара.

Постепенно я начала отказываться от закладок, избавляться от гертруды. Это был тяжелый путь, полный сомнений и искушений. Но я сделала это!

Сейчас я стою здесь, перед вами, вновь родившаяся. И я решила, что не хочу быть рабом своих страстей и зависимостей.

Так что, наркоманы и гопники, бросайте эту дрянь, которая тянет вас вниз. Найдите свою силу, чтобы выбраться из этой чертовой бездны. Жизнь слишком ценна, чтобы тратить ее на мутные дела и употребление наркотиков.

Ну что ж, мои друзья, я раскрыла перед вами свою темную историю. Живите настоящим, не теряйтесь в безумии и не забывайте о своих целях и мечтах. Вам всегда нужно быть в моменте, но не в том моменте, который ослепляет и лишает вас смысла жизни.

Помните, вы ответственны за свою судьбу. И только вы можете сделать выбор – быть свободными или быть в плену своих зависимостей. Выбирайте мудро, мои друзья.

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!